Her ülkenin kendine münhasır içeceği vardır. Dünya mutfakları kavramı küresel, ulusal, yerel olarak bölgelere göre sınıflandırılmış yemek pişirme ve servis yöntemleri ile karaktersitiktir; içkiler de öyle.

Damıtmayı keşfedenler Yunanlar olmuş. Alkolü ilk damıtanlarsa Araplar. Alkolü ilk Suriyeli Sami kabilesi damıtmış. Ardından simyacılar damıtmayı yıllarca sır olarak saklamış. Bazı ülkeler ise bu içeceklerin gerçek sahibinin kendileri olduğunu iddia eder ve bu konuda polemiklere girmekten bile çekinmezler.

Bosna-Hersek, Slovenya, Makedonya ve Karadağ’da “Rakiya” çok tüketilen bir içki. Rakı yapımı ülkelere göre değişiyor ve her ülkenin kendine özel gizli göre bir formülü var; üzüm, erik ve anason kullanılıyor. Rakiya, üzüm veya erikten üretilen bir içki çeşidi, evlerde de yapılabiliyor. Balkan ülkelerinde oldukça popüler olan rakia, meyveli bir brendidir. Normal rakianın alkol oranı % 40 iken, ev yapımı rakiaların alkol oranı % 50 ile % 80 arasında değişiyor.

Around-The-World-Drinks
Dünya Ülkeleri ve İçecekleri

Bulgaristan’da sert ve etkili meyve rakıları sarımtrak renklidir ve genellikle erik ve üzümden yapılır. Mastika, Targovitsche ve Pechterska isimleriyle bilinir.

Makedonya’da üzümden, anasonsuz, sarı ve beyaz rakıya “mastika” denir. Makedonya’da Mastika uzun bir geleneğe sahip bir içki türüdür, bazı rivayetlere göre sözkonusu içki bu bölgede üç asırdır üretilmektedir.

Fransa, İspanya ve Portekiz’de bu içkinin genel adı «anis» veya “pastis”‘tir.

Yunanistan’da ise yaş üzümden üretilen rakıya “uzo”, denir. Uzo Yunanistan’ın en popüler içeceğini temsil etmektedir. Yunanistan’a gelen ve en az bir şişe sihirli aperatiften almayan turist adetta yoktur. Eski bir Yunan atasözü şöyle diyor: “Uzo ruhu yükseltmektedir” (Оuzo makes the spirit). En iyi uzo ise Midilli Adası‘nda içilir.

Kuzey Avrupalılar, yani Polonyalılar, Ruslar, İskandinavlar arpa ve buğdaydaki nişastayı şekere çevirip, mayalayıp, daha sonra damıtıp votka (vodka) yapmışlar. Köylüler buğdayı soylulara vergi ödemek için ve ekmek yapmak için kullanınca, bir diğer nişasta kaynağı olan patatesten votka yapmak zorunda kalmışlar. Halen bugün Polonya’da patatesten votka yapılır. İskandinavlar ise votkalarını kimyon veya dereotuyla lezzetlendirerek akuavit (akvavit) yapmışlar.

İtalya’da rakıya, “sambuca” ve Slavcada ise “düziko”.

Lübnan, Irak, Suriye, Türkiye, Balkanlar bu içkiyi arak, rakı gibi isimler verirken, Yunanlılar uzo (ouzo), Fransızlar pastis demişler.

Milli-Icecekler

Almanlar kiraz, kaysı, elma gibi meyvelerin şekerini mayalayıp, ardından damıtıp şnaps (schnaps) yapmışlar. Batı Fransa kıyılarında ise elma püresindeki şekerden cider yapılmış, onun damıtılması ve fıçıda yıllandırılmayla kalvados (calvados) üretilmiş. İskoçlar arpayı maltlayıp, yani çimlendirip kavurup, sonra arpa nişastasını şekere çevirip, ardından mayalayıp bira üretmişler; birayı damıtıp, fıçılarda yıllandırıp viski (whisky) yapmışlar.

Amerikalılar ise arpa nişastası ile ulusal besin kaynakları olan mısır nişastasından elde ettikleri şekeri mayalayıp, damıtıp, fıçılarda dinlendirip Amerikan viskisi ve burbon viski (bourbon whiskey) üretmişler.

Biz bu konuda polemiklere girmeden size wineinvestment.com sitesinin hazırladığı grafiği sunuyoruz.

10 YORUMLAR

Bir Yorum Yaz